خانه / پزشکی / دامپزشکی / لنگش ( لامينايتس)

لنگش ( لامينايتس)

http://vetextension.wsu.edu/wp-content/uploads/sites/8/2015/04/LameCow_200pix1.jpg

لنگش به معنی التهاب بافت عروقی می باشد. لنگش یك بیماری غیر عفونی است كه در بر گیرنده تغییرات دژنراتیو در لایه حساس سم است. مراحل لنگش شامل مراحل حاد, تحت حاد و مزمن است, لنگش تحت حاد بیشتر در سایر موارد شایع می باشد.
– لنگش حاد در هنگام بروز بسیار دردناك است.
– لنگش تحت حاد ۱-۳ ماه بدون نشانه است.
لنگش در نتیجه حالتهای پیچیده ایجاد می گردد.
علل لنگش (لامینایتیس):
علل لامینایتیس را می توان به سه دسته تقسیم نمود.
۱- عدم تعادل غذایی
۲- عدم اتساع كافی شكمبه
۳- سم چینی زیاد
استفاده از سطوح بالا مواد كربوهیدراته قابل تخمیر در جیره مخلوط با فیبر ناكافی می تواتد موجب بروز اسیدوز شكمبه شده و در اینحالت با از بین رفتن اغلب باكتریهای شكمبه، باكتریهای لاكتو باسیل رشد كرده و pH شكمبه كاهش می یابد در پاسخ به این عمل بدن گاو تولید هیستامین می نماید كه باعث انقباض و سپس اتساع مویرگهای لایه مورقه پا می شود و خیز و تجمع خون همراه با تخریب دیواره عروق خونی دیده می شود پاها دردناك شده و منجر به آسیب مویرگها شده و از تولید طبیعی كراتین در سم جلوگیری می گردد.
انواع لنگش(لامینایتیس):
لامینایتیس حاد:
– افزایش تنفس و ضربان قلب
– گرم شدن دیواره سم و آماس حاد عروق
– خونریزی، كه اكثراً در خط سفید سم یا در مفاصل مچ قابل مشاهده می باشد. گاهی نیز خونریزی با جدا نمودن خط سفید مشاهده می گردد.
لامینایتیس تحت حاد:
با وجود زخم در مچ و دیواره سم تا مدت ۱-۳ ماه هیچ نشانه ایی از لنگش دیده نمی شود. نواحی نرم سم و فاقد رنگدانه به رنگ زرد در آمده و نشانه هایی از خونریزی دیده می شود.
لنگش مزمن ( لامینایتیس مزمن ):
پاها رشد نمو غیر طبیعی داشته و دیواره افقی سم در اثر رشد طویل شده و بدین ترتیب كف سم عریض تر و پاشنه ها دارای گودی مناسب نمی گردد.
درمان:
جیره های غذایی گاو شیری باید برای تمام انواع این بیماری تصحیح گردد.
۱- لنگش های مزمن را می توان با سم چینی منظم هر ۳-۴ ماه یكبار بر طرف نمود گاوهایی كه مشكل پای آنها قابل درمان نیست باید حذف گردد.
۲- در لنگشهای تحت كلینیكی جهت آشكار نمودن جراحات، نیاز به سم چینی است و با بستن قطعه چوب از وارد آمدن فشار به كف پا جلوگیری می كنند.
پیشگیری:
استفاده از غلات در جیره را محدودتر نموده و جیره های غذایی را جهت ورود به مراحل مختلف تولید بتدریج تغییر داد. جیره غذایی برای تخمیر مطلوب شكمبه ایی نباید حاوی علوفه های با طول كافی باشد، گاوها و تلیسه ها قبل و بعد از زایمان فعالیت بدنی كافی داشته باشند، كف محل نگهداری دامها جهت سایش سمها از سیمان ساخته شود.

http://herdhealth.um.ac.ir/images/246/M_images/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA/url.jpg

لنگش علل متعددی دارد ولی چهار عامل عمده بیشترین سهم را در ایجاد آن ایفا میکنند.
  • درد : مهمترین عامل لنگش درد است. هر گونه دردی در اندام تحتانی از نوک انگشت پا گرفته تا ناحیه لگن میتواند موجب لنگیدن شود با این حال درد های ناحیه لگن و مفصل ران بیش از درد دیگر مناطق بدن موجب لنگش میشوند. علل ایجاد این دردها بسیار متنوع است ولی به هر علتی باشند میتوانند موجب لنگیدن شوند
  • محدودیت حرکت : خشکی و محدود شدن حرکت در هر کدام از مفاصل اندام تحتانی میتواند موجب لنگش شود. محدودیت حرکتی در مفصل ران، مفصل زانو یا مچ پا میتواند موجب لنگیدن فرد شود با این حال محدودیت حرکتی در مفصل ران خیلی زود خود را به شکل لنگش نشان میدهد. شایعترین علت این محدودیت های حرکتی بروز آرتروز و ساییدگی مفصلی و یا انواع بیماری های روماتیسمی است
  • ضعف عضلات اندام تحتانی : ضعیف شدن عضلات در هر قسمتی از اندام تحتانی میتواند به درجات متفاوتی موجب لنگش شود. ضعف عضلات لگن بیشترین تاثیر را بر ایجاد لنگش دارد و این تاثیر در عضلات پایینتر کمتر میشود. بطور مثال ضعیف شدن عضلات ناحیه ران هم میتواند موجب لنگیدن شود ولی به درجاتی کمتر از ضعف عضلات لگن و ضعیف شدن عضلات ساق هم به درجات خفیف تری میتواند موجب بروز لنگش گردد. این ضعف ممکن است به علت بیماری های عصبی ایجاد شود (مانند سکته مغزی) و یا علت آن مشکلاتی در خود عضله باشد مثل بیماری دیستروفی عضلانی
  • تغییر شکل مفاصل : تغییر در شکل هر کدام از مفاصل ران، زانو و مچ پا میتواند موجب لنگش شود با این حال تاثیر تغییر شکل مفصل ران بر لنگش بیش از دو مفصل دیگر است. این تغییر شکل ها میتوانند به علل متفاوتی ایجاد شوند ولی هر علتی که داشته باشند بر روی بیومکانیک زانو تاثیر گذاشته و با تغییر در نیروهایی که از جانب عضلات بر این مفاصل وارد میشود شکل حرکت مفصل و به تبع آن اندام تحتانی تغییر میکند و همین تغییر به معنای لنگش است. مفاصل به علل متفاوتی میتوانند تغییر شکل دهند. بطور مثال دررفتگی مفصل ران(چه دررفتگی مادرزادی و چه بدنبال ضربه)، نیمه دررفتگی مفصل ران، بیماری پرتس، آرتروز و ساییدگی مفصل ران و بسیاری دیگر از بیماری ها میتوانند شکل مفصل ران را تغییر دهند

بنابراین تغییراتی که در عملکرد قسمت های مختلف اندام تحتانی ایجاد میشوند میتوانند موجب لنگش شوند با این حال تاثیر این تغییرات در بیماری های ناحیه لگن بیشتر است. این بدان معنا است که درد، محدودیت حرکتی، ضعف عضلانی و یا تغییر شکل در ناحیه لگن بیشتر از مشکلات ران یا زانو میتوانند موجب لنگش شوند. پس طبیعی است که در کسی که لنگش دارد اول باید به فکر بیماری ها و مشکلات ناحیه لگن بود با این حال همانطور که قبلا هم گفته شد علت لنگش میتواند در هر قسمتی از اندام تحتانی باشد.

 

درباره salar dolkhani

salar dolkhani
با سلام خدمت شما بازدید کننده عزیز,امیدوارم از بازدید سایت ما لذت برده باشید و مورد پسندتون قرار گرفته باشه و با نظرات و انتقاداتون ما رو تو پیشرفت کمک کنید,من سالار دولخانی هستم . متولد 1373 . دانشجوی دکتری دامپزشکی شماره تماس: 09215485609

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

seven × 1 =

فروشگاه آنلاین اروم شاپ